Przejdź do głównej zawartości

Kung-fu (wushu)

Kung-fu to potoczna nazwa chińskich sztuk walki; w Chinach zwykle nazywa się je wushu. Istnieje wiele stylów tradycyjnych, takich jak Shaolin, Wing Chun czy tai-chi. Współczesne wushu sportowe ma dwie strony: taolu, czyli formy — ustalone sekwencje ruchów oceniane za technikę i precyzję — oraz sanda (także sanshou), pełnokontaktową walkę z ciosami, kopnięciami i rzutami.

  • Gibkość, siła i równowaga: głębokie postawy, kopnięcia, a w niektórych stylach skoki.
  • Umiejętności walki: ciosy, kopnięcia, bloki, a w wielu stylach także rzuty i dźwignie.
  • Skupienie i pamięć — formy to długie sekwencje, których uczy się na pamięć.
  • Dla chętnych turnieje w formach albo w sanda.
  • Żywy kontakt z chińską kulturą i tradycją.
  • Lekki, luźny strój albo strój szkoły — często szerokie spodnie z koszulką lub tradycyjną bluzą, a w niektórych szkołach szarfa.
  • Buty do kung-fu z cienką podeszwą albo lekkie buty sportowe; niektóre szkoły trenują boso.
  • Do sanda: rękawice i bandaże, ochraniacz na zęby, kask, ochraniacze piszczeli i suspensor.
  • Broń — kij, miecz, szabla, włócznia — pojawia się później, w wersjach treningowych; szkoły zwykle na początku ją pożyczają.
  • 60–90 minut, na początek mobilizacja stawów, rozciąganie i trening postaw; podstawowe postawy, takie jak postawa jeźdźca, utrzymuje się przez dłuższą chwilę.
  • Podstawy: ciosy, kopnięcia i praca nóg, często ćwiczone w szeregach w poprzek sali.
  • Formy (taolu), których uczysz się po kilka ruchów naraz; formy z bronią przychodzą na wyższych poziomach.
  • Ćwiczenia w parach, które pokazują zastosowanie ruchów z formy; w Wing Chun ćwiczenia czucia, takie jak chi sau.
  • Zajęcia sanda bardziej przypominają kickboxing: tarcze, worki i sparingi w ochraniaczach.
  • Na koniec rozciąganie. Pierwsze zajęcia obejmują podstawowe postawy i kilka prostych ruchów.
  • Dzieciom i dorosłym, którzy lubią atletyczny, precyzyjny ruch — kopnięcia, skoki i gibkość.
  • Osobom, które lubią uczyć się sekwencji, tak jak tancerze i gimnastycy.
  • Tym, których przyciąga chińska kultura i tradycyjny trening. Wolniejszą, łagodniejszą praktykę opisuje strona Tai-chi.
  • Każdemu, kto chce startować w zawodach w formach albo w sanda.
  • Mniej pasuje tym, którzy chcą sparingów od samego początku — szkoły się różnią, więc zapytaj, czy sparują, albo wybierz zajęcia sanda. Głębokie postawy i wysokie kopnięcia obciążają kolana, biodra i plecy: przy urazie zapytaj lekarza i powiedz o tym trenerowi.