Przejdź do głównej zawartości

Szarfy powietrzne

Szarfy powietrzne — nazywane też tkaninami powietrznymi albo po prostu szarfami — to sztuka cyrkowa na dwóch długich pasach tkaniny zawieszonych wysoko pod sufitem. Wspinasz się, owijasz tkaninę wokół ciała, żeby utrzymać figurę, a z czasem rozwijasz się z owinięć w kontrolowanych spadach. Zajęcia odbywają się w małych grupach, a trener jest blisko, żeby pomóc i w razie potrzeby cię złapać.

  • Prawdziwa siła dłoni, ramion, barków i mięśni core — podnosisz ciężar własnego ciała.
  • Elastyczność, zwłaszcza barków i bioder, a także praca nad szpagatem.
  • Koordynacja i pamięć: każda sekwencja to łańcuch owinięć w ustalonej kolejności.
  • Odwaga i skupienie, gdy krok po kroku pracujesz coraz wyżej nad ziemią.
  • Występy: wiele studiów organizuje pokazy, na których kursanci prezentują swój układ.
  • Studio zapewnia szarfy, mocowania i grube maty asekuracyjne pod nimi.
  • Legginsy zakrywające nogi i dopasowana koszulka zakrywająca pachy — tkanina potrafi otrzeć i uszczypnąć gołą skórę.
  • Bez zamków, guzików, biżuterii i długich paznokci. Zwiąż włosy.
  • Bez balsamu i oliwki na skórze, bo tkanina robi się śliska. Niektóre studia używają środka poprawiającego chwyt; zapytaj, zanim przyniesiesz własny.
  • Ćwiczysz boso. Weź wodę.
  • 60–90 minut, w małych grupach, żeby każdy miał czas na tkaninie.
  • Rozgrzewka i trening ogólnorozwojowy na podłodze — barki, chwyt, core — a potem praca na szarfach.
  • Początkujący zaczynają nisko: podstawowe chwyty, zapięcie stopy, pierwszy sposób wspinania i figury tuż nad matą.
  • Na każdych zajęciach dochodzi nowy element albo łączy się elementy w krótką sekwencję. Spady pojawiają się dopiero wtedy, gdy trener uzna, że jesteś gotowa lub gotowy.
  • Na koniec rozciąganie. Siniaki i obolałe dłonie po pierwszych zajęciach to norma — mijają, gdy ciało przyzwyczai się do tkaniny.
  • Osobom, które chcą spróbować czegoś akrobatycznego i pięknego. Nie musisz być silna ani silny, żeby zacząć; siła przychodzi z praktyką.
  • Tancerzom, gimnastykom i wspinaczom.
  • Dzieciom i nastolatkom — wiele studiów prowadzi dla nich osobne grupy.
  • Każdemu, kto próbował zajęć Joga w hamakach i chce pójść dalej; innym sposobem na start jest Koło powietrzne.
  • Mniej pasuje przy kontuzji barku, łokcia lub nadgarstka oraz w ciąży — najpierw zapytaj lekarza i powiedz o tym trenerowi. Jeśli boisz się wysokości, powiedz to: możesz zostać nisko tak długo, jak potrzebujesz.