Tango argentyńskie

Tango argentyńskie to improwizowany taniec w parze, który narodził się pod koniec XIX wieku w regionie Río de la Plata — w Buenos Aires i Montevideo. Tańczy się je w objęciu, bliskim lub otwartym, a jego podstawą jest chód: osoba prowadząca proponuje każdy krok, a osoba podążająca na niego odpowiada, więc żaden taniec nie jest taki sam jak poprzedni. To coś innego niż tango z tańców towarzyskich.

Do czego służy

• Taniec towarzyski z własnymi wydarzeniami: milonga to wieczór tańczenia tanga, a práctica to luźne spotkanie, na którym się ćwiczy.
• Postawa, równowaga i stabilna oś — przez dużą część tańca stoisz na jednej nodze.
• Improwizacja i uważne słuchanie — muzyki i partnera.
• Spokojny, równy ruch zamiast cardio.
• Społeczność, w której razem tańczą ludzie w bardzo różnym wieku.

Sprzęt

• Ubranie, w którym możesz swobodnie chodzić; spodnie lub spódnica, które nie krępują nóg.
• Buty ze skórzaną lub zamszową podeszwą, na której łatwo się obracać, dobrze trzymające się stopy. Buty do tanga dla osób podążających mają obcasy, ale na początek możesz uczyć się w płaskich; osoby prowadzące tańczą w butach z gładką podeszwą.
• Żadnych gumowych podeszew: blokują się przy obrotach i skręcają kolano.
• Woda i świeża koszulka na zmianę — objęcie jest bliskie.

Jak przebiegają zajęcia

• 60–90 minut, a w wielu szkołach po zajęciach odbywa się práctica.
• Zaczyna się od chodzenia w pojedynkę, potem w objęciu: szukasz swojej osi, razem stawiacie krok, razem się zatrzymujecie.
• Potem podstawowe elementy — krzyżyk, ochos do przodu i do tyłu (kroki w kształcie ósemki z obrotem na jednej nodze), obroty — i to, jak je prowadzić i jak za nimi podążać.
• Partnerzy zwykle się zmieniają. Prowadzenie i podążanie to role: każdy może nauczyć się dowolnej, a wielu tancerzy uczy się obu.
• Muzyka tanga ma trzy rytmy: tango, vals (walc tangowy) i milonga (szybsza i bardziej figlarna). Zajęcia często skupiają się na jednym z nich.
• Wielu instruktorów objaśnia też zwyczaje milongi: pary poruszają się po sali przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, utwory grane są w seriach zwanych tandas, a do tańca zaprasza się spojrzeniem i skinieniem głowy (cabeceo).

Komu pasuje najbardziej

• Dorosłym w każdym wieku: tempo jest spokojne, a wiele osób tańczy tango przez dziesięciolecia.
• Osobom, które bardziej niż efektowne triki cenią ciche skupienie i kontakt z partnerem.
• Parom i osobom, które przychodzą same.
• Tancerzom innych stylów, którzy chcą poprawić objęcie, równowagę i muzykalność.
• Mniej pasuje komuś, kto szuka treningu albo ustalonej choreografii. Obroty i obcasy obciążają kolana, kostki i stopy; przy problemach w tych miejscach zapytaj lekarza, powiedz o tym instruktorowi i zacznij w płaskich butach. O tangu towarzyskim przeczytasz na stronie Tańce towarzyskie: standardowe.

Znajdź swoje studio