Brazylijskie jiu-jitsu
Brazylijskie jiu-jitsu (BJJ) to sztuka walki chwytanej, zbudowana wokół walki w parterze: kontrolujesz partnera pozycjami i kończysz walkę poddaniem — duszeniem albo dźwignią na staw — bez żadnych uderzeń. Rozwinęło się w Brazylii w XX wieku z judo i japońskiego jiu-jitsu, a wśród jego najbardziej znanych nauczycieli jest rodzina Gracie. Trenuje się je w parach, w bluzie zwanej gi albo bez niej (no-gi).
Do czego służy
Dział zatytułowany „Do czego służy”- Technika i dźwignia zamiast siły: mniejsza osoba może nauczyć się kontrolować większą.
- Siła, wytrzymałość i gibkość całego ciała, zwłaszcza mięśni core i chwytu.
- Rozwiązywanie problemów pod presją — wielu nazywa BJJ szachami na macie.
- Realistyczna samoobrona: możesz trenować na pełnych obrotach, bo chwyt kończy się w chwili, gdy partner odklepie.
- Pewność siebie i zgrana ekipa, bo tydzień w tydzień trenujesz z tymi samymi ludźmi.
- Gi: gruba bluza, spodnie i pas. Wiele akademii pożycza gi na pierwsze zajęcia. Na no-gi: rashguard (obcisła koszulka sportowa) i spodenki bez kieszeni i zamków.
- Ochraniacz na zęby; ochraniacze uszu są opcjonalne i chronią uszy przed urazami.
- Klapki do chodzenia poza matą — w butach nigdy się na nią nie wchodzi.
- Liczy się higiena: czyste gi na każdy trening, krótkie paznokcie i żadnych treningów z infekcją skóry.
- Maty są w akademii.
Jak przebiega trening
Dział zatytułowany „Jak przebiega trening”- 60–90 minut. Rozgrzewka z ćwiczeniami ruchowymi — krewetki, mostki, padówki — a potem technika dnia, którą pokazuje trener.
- Ćwiczysz ją w parach, na zmianę, a potem sprawdzasz w sparingu pozycyjnym z ustalonej pozycji, na przykład z gardy albo z dosiadu.
- Rolowanie: wolne sparingi w rundach po mniej więcej pięć, sześć minut. Gdy chwyt zaczyna boleć albo duszenie się zaciska, klepiesz partnera lub matę, a on natychmiast puszcza.
- Podstawą są pozycje — garda, dosiad, kontrola boczna, plecy — oraz ucieczki, przetoczenia (sweepy) i poddania.
- Początkujący zwykle sparują lekko albo tylko z ustalonych pozycji, dopóki nie nauczą się bezpiecznie odklepywać i poruszać.
- Pasy dorosłych to biały, niebieski, purpurowy, brązowy i czarny, a pomiędzy nimi zdobywa się belki na pasie; dzieci mają własne kolorowe pasy. O promocjach decyduje trener, a na każdy pas pracuje się zwykle latami.
Komu pasuje najbardziej
Dział zatytułowany „Komu pasuje najbardziej”- Dorosłym każdego wzrostu i budowy: technika liczy się bardziej niż siła.
- Osobom, które chcą sztuki walki bez ciosów i kopnięć.
- Dzieciom i nastolatkom: zajęcia dla dzieci uczą kontroli i pewności siebie bez uderzeń.
- Każdemu, kogo interesuje samoobrona albo MMA, gdzie walka w parterze jest niezbędna. Wersję bez gi opisuje strona Grappling.
- Mniej pasuje osobom z problemami z szyją, plecami, kolanami lub barkami, bo dźwignie i duszenia obciążają stawy i szyję — zapytaj lekarza, powiedz o tym trenerowi i odklepuj wcześnie.