Przejdź do głównej zawartości

Walka wręcz

Walka wręcz (po ukraińsku rukopasznyj bij) to sport walki i dyscyplina użytkowa, która łączy uderzenia, rzuty i walkę w parterze. Jej sportowa forma wyrosła z wyszkolenia wojskowego w czasach radzieckich, a dziś jest szeroko rozpowszechniona w Ukrainie: kluby uczą jej dzieci i dorosłych, trenuje się ją też w wojsku i w służbach mundurowych. Zawody organizuje kilka federacji, a ich przepisy się różnią.

  • Wszechstronny zestaw umiejętności: ciosy i kopnięcia, rzuty oraz chwyty w parterze.
  • Samoobrona w praktyce: wiele klubów uczy też uwalniania się z chwytów i obrony przed nożem lub kijem.
  • Siła, szybkość, wytrzymałość i zwinność, budowane przez dużo ogólnego przygotowania fizycznego.
  • Dyscyplina i pewność siebie, zwłaszcza u dzieci i nastolatków.
  • Zawody dla chętnych, od turniejów klubowych wzwyż.
  • Strój treningowy: wiele klubów używa bluzy i pasa podobnych do stroju do judo lub karate; inne trenują w spodenkach i koszulce. Zapytaj w swoim klubie.
  • Bandaże i rękawice, ochraniacz na zęby, suspensor oraz ochraniacze piszczeli i stóp.
  • Na sparingi i zawody kask — według niektórych przepisów z osłoną twarzy — a według niektórych także ochraniacz tułowia.
  • Trenuje się boso na matach. Maty, worki, tarcze i broń treningowa są w klubie, a wiele klubów pożycza początkującym ochraniacze.
  • 60–90 minut; wiele klubów ma osobne grupy dla dzieci i dla dorosłych.
  • Rozgrzewka z biegiem i gimnastyką. Najpierw przewroty i bezpieczne padanie, bo od nich zależy każdy rzut.
  • Technika uderzeń na tarczach i workach: ciosy, kopnięcia i kombinacje.
  • Rzuty i sprowadzenia w parach, potem praca w parterze — trzymania, dźwignie i uwolnienia.
  • Na zajęciach użytkowych: uwalnianie się z chwytów i obrona przed bronią treningową.
  • Sparingi w pełnym zestawie ochraniaczy dla tych, którzy są gotowi, potem ćwiczenia siłowe i rozciąganie. Na pierwszych zajęciach poznajesz postawę, pady i podstawowe uderzenia.
  • Osobom, które chcą mieć uderzenia, rzuty i parter w jednej dyscyplinie, zamiast wybierać między nimi.
  • Dzieciom i nastolatkom — walka wręcz buduje ogólną sprawność i dyscyplinę.
  • Każdemu, kto chce praktycznej samoobrony ze sportowym zacięciem.
  • Zawodnikom boksu, sambo lub judo, którzy chcą poszerzyć swoje umiejętności. Podobne połączenie na międzynarodowych zasadach znajdziesz w MMA.
  • Mniej pasuje osobom z urazem szyi, pleców lub stawów albo ze schorzeniem, przy którym ciosy w głowę są wykluczone — zapytaj lekarza i powiedz o tym trenerowi, zanim zaczniesz sparować.