Tańce towarzyskie: standardowe
Tańce standardowe to program pięciu tańców w parach, tańczonych w zamkniętym trzymaniu i w ruchu dookoła parkietu: walc angielski, tango, walc wiedeński, foxtrot i quickstep. W Ukrainie i w dużej części Europy Wschodniej nazywa się go też programem europejskim. Uczy się go zarówno jako tańca towarzyskiego dla przyjemności, jak i jako sportu wyczynowego.
Do czego służy
Dział zatytułowany „Do czego służy”- Pięć tańców, każdy z własnym charakterem: powolny, płynny walc angielski; ostre, staccato tango (tango towarzyskie, a nie tango argentyńskie); szybki, wirujący walc wiedeński; gładki, sunący foxtrot; oraz lekki, szybki quickstep z biegami i podskokami.
- Postawa i elegancja: wyprostowana rama trzymania zostaje z tobą także poza parkietem.
- Partnerstwo: dwie osoby poruszają się jak jedna — jedna prowadzi, druga podąża.
- Wytrzymałość i siła nóg — quickstep czy walc wiedeński to prawdziwe cardio.
- Umiejętność towarzyska na przyjęcia, wesela i wieczorki taneczne.
- Na pierwsze zajęcia: wygodne ubranie i buty z gładką podeszwą — nie sportowe, bo ich guma trzyma się podłogi.
- Buty do standardu, gdy zostajesz na dłużej: dla mężczyzn sznurowane skórzane półbuty na niskim obcasie, dla kobiet zakryte czółenka na średnim obcasie. Jedne i drugie mają zamszowe podeszwy, na których łatwo się obracać i sunąć po parkiecie.
- Pary turniejowe z czasem potrzebują fraka i sukni balowej; osoby tańczące rekreacyjnie — nie.
Jak przebiegają zajęcia
Dział zatytułowany „Jak przebiegają zajęcia”- 60–90 minut. Popularne są zarówno zajęcia grupowe, jak i lekcje indywidualne dla jednej pary.
- Rozgrzewka, potem postawa i trzymanie: rama ramion, miejsca, w których partnerzy się stykają, oraz to, jak się prowadzi i jak wyczuwa prowadzenie.
- Podstawowe figury jednego lub dwóch tańców — na przykład zmiana zamknięta w walcu angielskim — najpierw w pojedynkę, potem w parze.
- Pary poruszają się po sali przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, wzdłuż linii tańca, więc wszyscy uczą się dzielić parkiet. Na koniec zajęć figury tańczy się do muzyki.
- Zajęcia rekreacyjne: uczysz się tylu figur, żeby tańczyć dla przyjemności, często razem z tańcami latynoamerykańskimi. Partnerzy zwykle się zmieniają, więc możesz przyjść bez pary.
- Taniec sportowy (turniejowy): stała para trenuje kilka razy w tygodniu, do tego lekcje indywidualne. Pary startują w kategoriach wiekowych i klasach tanecznych według przepisów federacji tańca sportowego; sędziowie oceniają postawę, pracę stóp, ruch i muzykalność.
Komu pasuje najbardziej
Dział zatytułowany „Komu pasuje najbardziej”- Parom, które szukają wspólnego hobby, i parom, które przygotowują taniec na wesele.
- Dorosłym, którzy chcą lepszej postawy i klasycznego, eleganckiego tańca.
- Dzieciom i nastolatkom, które chcą sportu z turniejami — wielu tancerzy sportowych zaczyna w młodym wieku.
- Początkującym w każdym wieku: zajęcia rekreacyjne zaczynają się od pierwszego kroku. Drugi program tańca towarzyskiego opisuje strona Tańce towarzyskie: latynoamerykańskie.
- Mniej pasuje komuś, kto chce tańczyć sam albo swobodnie improwizować: figury są ustalone, a tańczy się w trzymaniu. Przy problemach z plecami lub kolanami zapytaj lekarza i powiedz o tym instruktorowi — trzymanie i szybkie obroty obciążają jedno i drugie.