Przejdź do głównej zawartości

Aikido

Aikido to japońska sztuka walki stworzona przez Morihei Ueshibę w pierwszej połowie XX wieku. Zamiast odpowiadać na atak siłą, schodzisz z jego linii i wykorzystujesz ruch atakującego, żeby poprowadzić go do rzutu albo dźwigni. Trenuje się w parach, a w większości stylów nie ma zawodów.

  • Nauka bezpiecznego padania i przewrotów — umiejętność przydatna także poza matą.
  • Równowaga, koordynacja, gibkość oraz wyczucie czasu i dystansu.
  • Rzuty i dźwignie, które pozwalają kontrolować partnera zamiast go uderzać.
  • Spokój i skupienie: zachowanie rozluźnienia i centrum, gdy ktoś cię atakuje.
  • Praktyka na całe życie — wiele osób trenuje do późnej starości.
  • Biały strój treningowy (keikogi) i pas. Na pierwsze zajęcia wystarczy wygodny strój sportowy z długimi rękawami i długimi spodniami.
  • W wielu szkołach zaawansowani noszą też hakamę, szerokie spodnie z zakładkami; od kiedy się ją zakłada, zależy od szkoły.
  • Trenuje się boso na tatami; weź klapki do chodzenia poza matą.
  • Drewniana broń — bokken (miecz), jō (kij) i tantō (nóż) — jest używana na wielu zajęciach, a dojo często na początku ją pożyczają.
  • 60–90 minut, z ukłonem na początku i na końcu; etykieta jest częścią tej sztuki.
  • Rozgrzewka, rozciąganie i ćwiczenie przewrotów i padów (ukemi).
  • Nauczyciel pokazuje technikę, a ty ćwiczysz ją w parach, na zmianę jako atakujący (uke) i jako osoba wykonująca technikę (nage albo tori, zależnie od szkoły).
  • Szybkość i siła rosną z doświadczeniem. Klepiesz matę albo partnera, gdy dźwignia wystarczy, a partner natychmiast puszcza.
  • Na niektórych zajęciach ćwiczy się z bronią, a na wyższych poziomach niektóre style ćwiczą obronę przed kilkoma atakującymi.
  • Stopnie (kyu) prowadzą do czarnego pasa (dan). Na pierwszych zajęciach uczysz się, jak się kłaniać, wykonywać przewroty i poruszać się z partnerem.
  • Osobom, które chcą sztuki walki bez sparingów i ciosów w głowę.
  • Tym, którzy cenią technikę, etykietę i spokojną atmosferę tak samo jak kondycję.
  • Dorosłym w każdym wieku, także tym, którzy zaczynają później, oraz dzieciom w osobnych grupach.
  • Każdemu, kto chce nauczyć się bezpiecznie padać.
  • Mniej pasuje tym, którzy chcą startować w zawodach albo szybko nauczyć się walczyć — w takim razie spójrz na judo albo krav magę. Dźwignie, pady i klęczenie obciążają nadgarstki, barki, szyję i kolana: przy urazie lub problemach z plecami zapytaj lekarza i powiedz o tym nauczycielowi.