Przejdź do głównej zawartości

Krav maga

Krav maga to system samoobrony opracowany przez Imiego Lichtenfelda i przyjęty przez armię izraelską; nazwa po hebrajsku oznacza walkę kontaktową. To nie jest sport i zwykle nie ma w nim zawodów. Trening skupia się na prawdziwych sytuacjach — prostych uderzeniach, uwalnianiu się z chwytów i duszeń, obronie przed bronią — oraz na działaniu w stresie. Dziś uczy go kilka organizacji, a ich programy się różnią.

  • Praktyczna samoobrona oparta na naturalnych reakcjach i niewielkim zestawie prostych ruchów.
  • Uwalnianie się z chwytów, duszeń i trzymań; na wyższych poziomach obrona przed zagrożeniem kijem lub nożem.
  • Czujność: wczesne dostrzeganie niebezpieczeństwa, unikanie go i ucieczka — nie tylko walka.
  • Intensywny trening: wiele ćwiczeń to krótkie, mocne zrywy wysiłku.
  • Pewność siebie pod presją.
  • Strój sportowy. Wiele szkół trenuje w butach sportowych, bo w prawdziwym życiu bronisz się w butach; inne trenują boso na matach.
  • Rękawice bokserskie lub do MMA i bandaże, ochraniacz na zęby i suspensor; ochraniacze piszczeli do ćwiczeń z kopnięciami.
  • Tarcze, łapy i broń treningowa z gumy lub plastiku są na sali.
  • Wiele szkół ma system stopni z kolorowymi pasami lub naszywkami; zależy to od organizacji.
  • 60–90 minut, na początek energiczna rozgrzewka.
  • Podstawy na łapach i tarczach: postawa gotowości, proste ciosy, uderzenia otwartą dłonią, łokcie, kolana i niskie kopnięcia.
  • Uwalnianie się z chwytów i duszeń w parach, najpierw powoli, potem z większą presją, gdy jesteś na to gotowa lub gotowy.
  • Scenariusze: obrona w zmęczeniu, z parteru albo przeciwko więcej niż jednemu partnerowi. Uderzenia we wrażliwe miejsca ćwiczy się na tarczach albo powoli, nigdy z pełną siłą na partnerze.
  • Zaawansowani dodają obronę przed bronią i kontrolowane sparingi w ochraniaczach.
  • Na koniec trening kondycyjny i wyciszenie. Na pierwszych zajęciach uczysz się postawy i jednego czy dwóch uwolnień.
  • Osobom, które chcą praktycznej samoobrony, a nie sportu.
  • Początkującym bez doświadczenia w sztukach walki — techniki są celowo proste.
  • Każdemu, kto lubi intensywne, urozmaicone treningi.
  • Osobom po ogólnym kursie samoobrony, które chcą dalej trenować.
  • Mniej pasuje tym, którzy chcą startować w zawodach — w takim razie spójrz na MMA albo kickboxing. Żaden kurs nie zapewni ci bezpieczeństwa w każdej sytuacji; zwiększa za to twoje szanse na ucieczkę. Przy problemach ze stawami, plecami lub sercem zapytaj lekarza i powiedz o tym trenerowi.