Przejdź do głównej zawartości

Muay thai

Muay thai to narodowy sport walki Tajlandii, często nazywany sztuką ośmiu kończyn: uderzasz pięściami, łokciami, kolanami i goleniami. Od innych odmian kickboxingu odróżniają go łokcie, kolana i klincz — walka z bliska, w której kontrolujesz głowę i szyję przeciwnika. Kluby uczą go w grupach, zarówno jako sportu, jak i jako ciężkiego treningu.

  • Bardzo wymagające kardio i wytrzymałość, trenowane w rundach.
  • Mocne nogi, biodra i core oraz zahartowane piszczele.
  • Równowaga i wyczucie czasu: kopnięcia i kolana wyprowadza się ze stabilnej, wyprostowanej postawy.
  • Kompletny arsenał uderzeń na każdym dystansie — kopnięcia z daleka, ciosy ze średniego dystansu, łokcie, kolana i klincz z bliska.
  • Pewność siebie, dyscyplina i odreagowanie stresu.
  • Rękawice bokserskie i bandaże; wiele klubów na początku pożycza rękawice.
  • Ochraniacze piszczeli, ochraniacz na zęby i suspensor do pracy w parach i sparingów. Niektóre kluby dodają do sparingów nałokietniki i kask.
  • Spodenki do muay thai albo dowolne luźne spodenki i koszulka. Trenujesz boso.
  • Tarcze tajskie (duże tarcze zakładane na przedramiona), pasy trenerskie na brzuch, worki i ring są na sali.
  • Zwykle 60–120 minut, na początek skakanka albo bieg, potem walka z cieniem.
  • Technika: postawa, kopnięcie okrężne goleniem, kopnięcie frontalne (teep), kolana, łokcie i ciosy oraz blokowanie kopnięć uniesioną golenią.
  • Rundy na tarczach tajskich z trenerem lub partnerem i na ciężkim worku.
  • Praca w klinczu w parach: walka o kontrolę szyi, kolana z klinczu i wytrącanie partnera z równowagi.
  • Sparingi tylko dla tych, którzy są gotowi, zwykle lekkie, bez łokci albo z kontrolowanymi łokciami. Trening kończą ćwiczenia kondycyjne — core, pompki — i rozciąganie.
  • Tradycje mają znaczenie: przed walką zawodnicy wykonują wai kru ram muay, rytualny taniec oddający cześć ich nauczycielom. Tradycyjnie nie ma pasów; niektóre szkoły oznaczają poziomy kolorowymi opaskami na ramię.
  • Osobom, które chcą twardego treningu całego ciała i sztuki walki z głębokimi tradycjami.
  • Początkującym: podstaw uczy się od pierwszych zajęć, a sparingi przychodzą później.
  • Każdemu, kto chce praktycznej samoobrony na bliskim dystansie.
  • Tym, którzy już trenują boks lub kickboxing i chcą dodać kolana, łokcie i klincz — zob. Kickboxing.
  • Mniej pasuje osobom z problemami z kolanami, biodrami, szyją lub plecami albo ze schorzeniem, przy którym ciosy w głowę są wykluczone — zanim zaczniesz, zapytaj lekarza i powiedz o tym trenerowi.