Taniec jazzowy

Taniec jazzowy rozwinął się w społecznościach afroamerykańskich w Stanach Zjednoczonych razem z muzyką jazzową, a później stał się tańcem broadwayowskich musicali, filmu i sceny. Dziś studia uczą go jako technicznego stylu z izolacjami, obrotami, wyrzutami nóg i skokami. Uczy się go w grupie, w jazzówkach albo boso.

Do czego służy

• Technika: obroty, skoki, wyrzuty nóg i czyste linie.
• Izolacje i koordynacja — ruch jedną częścią ciała, gdy reszta pozostaje nieruchoma.
• Siła, elastyczność i wytrzymałość.
• Muzykalność i występ: jazz tańczy się dla publiczności, z energią na twarzy i w całym ciele.
• Solidna baza pod teatr muzyczny, Jazz funk i Contemporary.

Sprzęt

• Jazzówki — miękkie buty, często z dzieloną podeszwą — albo bose stopy. Niektóre studia pozwalają na czyste sneakersy.
• Dopasowane ubranie: legginsy lub spodnie do jazzu i top.
• Nakolanniki, jeśli na zajęciach są ruchy w parterze.
• Woda i ręcznik.

Jak przebiegają zajęcia

• Zwykle 60–90 minut.
• Rozgrzewka z izolacjami, rozciąganiem i ćwiczeniami siłowymi, często do energicznej muzyki.
• Technika w przejściach przez salę: chody, obroty (piruety), wyrzuty nóg, duże skoki i podskoki.
• Kombinacja na środku sali, tańczona kilka razy do muzyki, czasem w małych grupach.
• Na koniec wyciszenie i rozciąganie.
• Poziomy różnią się w zależności od studia. Pierwsze zajęcia opierają się na najprostszych krokach, a instruktor objaśnia podstawowe pozycje.

Komu pasuje najbardziej

• Każdemu, kto kocha musicale i taniec sceniczny.
• Dzieciom i nastolatkom — wiele szkół zaczyna z nimi właśnie od jazzu — a także dorosłym.
• Tancerzom, którzy chcą mocniejszej techniki obok stylu ulicznego lub komercyjnego.
• Osobom z pewnym doświadczeniem baletowym, które chcą więcej energii i swobody.
• Mniej pasuje komuś, kto chce powolnych, łagodnych zajęć. Skoki i obroty obciążają kolana, kostki i plecy; przy kontuzji zapytaj lekarza i powiedz o tym instruktorowi.

Znajdź swoje studio