Judo
Judo to japońska sztuka walki i sport olimpijski, w którym rzucasz przeciwnika na matę i kontrolujesz go w parterze trzymaniami — a starsi ćwiczący także duszeniami i dźwigniami na łokieć. Stworzył je Jigoro Kano pod koniec XIX wieku; nazwa oznacza łagodną drogę, czyli wykorzystanie siły i równowagi partnera przeciwko niemu. Trenuje się boso na matach, w grubej bawełnianej bluzie i spodniach, które razem nazywa się judogi.
Do czego służy
Dział zatytułowany „Do czego służy”- Równowaga, koordynacja i wyczucie czasu: rzut działa dzięki wytrąceniu partnera z równowagi, a nie samej sile.
- Siła i wytrzymałość całego ciała, zwłaszcza chwytu, nóg i pleców.
- Nauka bezpiecznego padania — umiejętność przydatna przez całe życie.
- Dyscyplina i szacunek, z jasnym systemem stopni.
- Podstawy samoobrony i pewność siebie.
- Judogi: gruba bluza, spodnie i pas. Standardem jest biel; na zawodach używa się też niebieskiego. Wiele klubów pożycza judogi albo pozwala początkującym zacząć w stroju sportowym bez zamków i guzików.
- Trenujesz boso; weź klapki do chodzenia poza matą.
- Krótkie paznokcie, żadnej biżuterii, długie włosy związane.
- Maty (tatami) są w klubie.
Jak przebiega trening
Dział zatytułowany „Jak przebiega trening”- 60–90 minut. Zaczyna się i kończy ukłonem, a wiele nazw jest po japońsku.
- Rozgrzewka, potem pady (ukemi): bezpieczne padanie do tyłu, na bok i do przodu. Początkujący poświęcają im dużo czasu.
- Rzuty (nage-waza): powtarzane wejścia bez kończenia rzutu (uchi-komi), a potem rzuty na partnera.
- Walka w parterze (ne-waza): trzymania, przewracanie i uwolnienia; duszenia i dźwignie tylko dla starszych ćwiczących.
- Wolna walka (randori) w stójce i w parterze, w tempie odpowiednim dla obojga partnerów.
- Pasy prowadzą od białego przez kolorowe stopnie (kyu) do czarnego pasa (dan); kolory różnią się w zależności od kraju. Na wyższy stopień przechodzisz na egzaminie.
Komu pasuje najbardziej
Dział zatytułowany „Komu pasuje najbardziej”- Dzieciom: judo to klasyczny pierwszy sport, a umiejętność padania jest bardzo cenna. Wiele klubów przyjmuje dzieci już od najmłodszych lat.
- Dorosłym, którzy chcą sportu z jasną ścieżką techniczną i silną społecznością.
- Osobom każdej budowy: liczy się technika, a na zawodach walczysz z ludźmi w swojej kategorii wagowej.
- Każdemu, kogo interesuje samoobrona bez uderzeń — zob. też Sambo i Brazylijskie jiu-jitsu.
- Mniej pasuje osobom z problemami z plecami, szyją, barkami lub kolanami, bo rzuty i upadki są częścią każdego treningu — zapytaj lekarza i powiedz o tym trenerowi.