Ga naar inhoud

Karate

Karate is een Japanse vechtkunst die is ontstaan op het eiland Okinawa. Je valt aan met stoten, trappen, knieën en ellebogen, en leert blokkeren. De training rust op drie pijlers — kihon (de basis), kata (vaste reeksen bewegingen) en kumite (sparren) — en wordt in groepen gegeven in een dojo, aan kinderen en volwassenen.

  • Discipline, concentratie en respect: de etiquette van de dojo hoort bij de kunst.
  • Coördinatie, snelheid, balans en lenigheid, vooral in heupen en benen.
  • Kracht en uithoudingsvermogen voor je hele lichaam.
  • De basis van zelfverdediging en zelfvertrouwen.
  • Een duidelijke weg vooruit via de banden, wat veel mensen, en vooral kinderen, motiverend vinden.
  • Een karategi: een witte jas en broek, en een band in de kleur van je graad. Voor de eerste lessen is sportkleding meestal prima.
  • Je traint op blote voeten.
  • Voor kumite: vuistbeschermers, een gebitsbeschermer en een kruisbeschermer, vaak ook scheen- en wreefbeschermers; volgens sommige regels komt daar een bodyprotector of een gezichtsmasker bij, vooral voor kinderen.
  • Pads en matten zijn er in de dojo.
  • 60–90 minuten. Je opent en sluit af met een formele groet, en in veel dojo’s worden technieken in het Japans geteld en benoemd.
  • Een warming-up en stretchen, dan kihon: standen, stoten, blokken en trappen, in rijen herhaald terwijl je de instructeur volgt.
  • Kata: vaste reeksen technieken tegen denkbeeldige tegenstanders, die je een voor een leert naarmate je vordert.
  • Kumite in tweetallen, van vaste oefeningen tot vrij sparren. Bij puntenkarate worden technieken gecontroleerd uitgevoerd; in fullcontactstijlen zoals Kyokushin komen de klappen met volle kracht aan, al zijn stoten naar het hoofd niet toegestaan.
  • Stijlen verschillen — Shotokan, Goju-ryu, Shito-ryu, Wado-ryu, Kyokushin en andere — en de studio vermeldt meestal welke stijl hij geeft.
  • De banden gaan van wit via gekleurde graden (kyu) naar de zwarte band (dan); de kleuren en hun volgorde verschillen per stijl en club. Je gaat omhoog na een examen, afgenomen door de club of de bond.
  • Kinderen: veel clubs hebben groepen voor jonge kinderen, en de structuur en de banden passen goed bij hen.
  • Volwassenen van elke leeftijd die een traditionele kunst met een duidelijke leerweg willen.
  • Mensen voor wie zelfverdediging en discipline belangrijker zijn dan hard sparren — in veel stijlen is het contact gecontroleerd.
  • Iedereen die het leuk vindt om vaste vormen te leren: kata kun je alleen oefenen en zelfs op wedstrijden laten zien.
  • Minder geschikt voor wie een pure fitnesstraining wil, zonder etiquette of examens. Met knie-, heup- of rugproblemen, of voordat je fullcontact gaat sparren: vraag het een arts en vertel het de instructeur.