Kalo te përmbajtja

Karate

Karateja është një art marcial japonez që lindi në ishullin Okinawa. Godisni me grushta, shqelma, gjunjë dhe bërryla, dhe mësoni të bllokoni. Stërvitja mbështetet në tri pjesë — kihon (bazat), kata (sekuenca të caktuara lëvizjesh) dhe kumite (sparing) — dhe mësohet në grupe në një dojo, si për fëmijë, ashtu edhe për të rritur.

  • Disiplinë, përqendrim dhe respekt: etiketa e dojo-s është pjesë e artit.
  • Koordinim, shpejtësi, ekuilibër dhe fleksibilitet, sidomos në ijë dhe në këmbë.
  • Forcë dhe qëndrueshmëri për gjithë trupin.
  • Bazat e vetëmbrojtjes dhe vetëbesim.
  • Një rrugë e qartë përparimi përmes rripave, që shumë njerëz, e sidomos fëmijët, e gjejnë motivuese.
  • Një karategi: xhaketë dhe pantallona të bardha, dhe rrip me ngjyrën e gradës suaj. Për seancat e para zakonisht mjaftojnë rrobat sportive.
  • Stërviteni zbathur.
  • Për kumite: doreza të lehta, mbrojtëse goje dhe mbrojtëse inguinale, shpesh mbrojtëse kërcinjsh dhe të kurrizit të këmbës; disa rregullore shtojnë mbrojtëse trupi ose mbrojtëse fytyre, sidomos për fëmijët.
  • Jastëkët dhe tapetet janë në dojo.
  • 60–90 minuta. Nis dhe mbyllet me një përkulje formale, dhe në shumë dojo teknikat numërohen dhe emërtohen në japonisht.
  • Një ngrohje dhe shtrirje, pastaj kihon: qëndrime, grushta, blloqe dhe shqelma të përsëritura në rreshta, duke ndjekur instruktorin.
  • Kata: sekuenca të fiksuara teknikash kundër kundërshtarëve të imagjinuar, që mësohen një nga një ndërsa përparoni.
  • Kumite në çifte, nga ushtrimet e caktuara te sparingu i lirë. Në karatenë me pikë, teknikat janë të kontrolluara; në stilet me kontakt të plotë si Kyokushin, goditjet bien me forcë të plotë, megjithëse grushtat në kokë nuk lejohen.
  • Stilet ndryshojnë — Shotokan, Goju-ryu, Shito-ryu, Wado-ryu, Kyokushin e të tjera — dhe studioja zakonisht e tregon stilin e vet.
  • Rripat shkojnë nga i bardhi, përmes gradave me ngjyra (kyu), deri te rripi i zi (dan); ngjyrat dhe radha e tyre ndryshojnë sipas stilit dhe klubit. Ngjiteni në gradë në një provim gradimi, që e organizon klubi ose federata.
  • Fëmijëve: shumë klube kanë grupe për fëmijë të vegjël, dhe struktura e rripat u përshtaten mirë.
  • Të rriturve të çdo moshe që duan një art tradicional me një rrugë të qartë.
  • Atyre që duan vetëmbrojtje dhe disiplinë më shumë se sparing të fortë — në shumë stile kontakti është i kontrolluar.
  • Kujtdo që pëlqen të mësojë forma të caktuara: katat mund të praktikohen vetëm, madje edhe të paraqiten në gara.
  • Nuk është zgjedhja më e mirë për ata që duan thjesht një seancë fitnesi pa etiketë e pa gradime. Me probleme në gjunjë, ijë ose shpinë, ose para sparingut me kontakt të plotë, pyesni mjekun dhe tregojini instruktorit.