Kalo te përmbajtja

Xhiu-xhitsu brazilian

Xhiu-xhitsu brazilian (BJJ) është një art mundjeje i ndërtuar rreth luftës në tokë: e kontrolloni partnerin me pozicione dhe e mbyllni me dorëzime — mbytje dhe kyçje të nyjeve — pa asnjë goditje. U zhvillua në Brazil gjatë shekullit të njëzetë nga xhudoja dhe xhiu-xhitsu japonez, dhe ndër mësuesit e tij më të njohur është familja Gracie. Praktikohet në çifte, me një xhaketë që quhet gi ose pa të (no-gi).

  • Teknikë dhe levë në vend të forcës: një person më i vogël mund të mësojë të kontrollojë një më të madh.
  • Forcë, qëndrueshmëri dhe fleksibilitet për gjithë trupin, sidomos për muskujt e mesit (core) dhe për kapjen.
  • Zgjidhje problemesh nën presion — shumëkush e quan shah mbi tapet.
  • Vetëmbrojtje realiste: mund të stërviteni me përpjekje të plotë, sepse mbajtja ndalet sapo partneri trokit.
  • Vetëbesim dhe një ekip i afërt, pasi stërviteni me të njëjtët njerëz javë pas jave.
  • Një gi: xhaketë e rëndë, pantallona dhe rrip. Shumë akademi ju japin një hua për seancën e parë. Për no-gi: një rash guard (bluzë sportive e ngushtë) dhe pantallona të shkurtra pa xhepa e pa zinxhirë.
  • Mbrojtëse goje; mbrojtëset e veshëve janë opsionale dhe i ruajnë veshët nga dëmtimet.
  • Sandale ose shapka për jashtë tapetit — me këpucë nuk hyhet kurrë mbi të.
  • Higjiena ka rëndësi: gi i pastër në çdo seancë, thonj të shkurtër dhe asnjë stërvitje me infeksion lëkure.
  • Tapetet janë në akademi.
  • 60–90 minuta. Një ngrohje me ushtrime lëvizjeje — shrimping, ura, rënie të sigurta — pastaj teknika e ditës, që e tregon trajneri.
  • E ushtroni në çifte, me radhë, pastaj e provoni në sparing pozicional nga një pozicion i caktuar, si guard ose mount.
  • Rolling: sparing i lirë në raunde prej rreth pesë ose gjashtë minutash. Kur një mbajtje bëhet e dhimbshme ose një mbytje shtrëngohet, trokitni mbi partnerin ose mbi tapet dhe ai ju lëshon menjëherë.
  • Idetë bazë janë pozicionet — guard, mount, side control, shpina — si dhe daljet, përmbysjet (sweeps) dhe dorëzimet.
  • Fillestarët zakonisht bëjnë sparing të lehtë, ose vetëm nga pozicione të caktuara, derisa të dinë të trokasin dhe të lëvizin në mënyrë të sigurt.
  • Rripat e të rriturve janë: i bardhë, blu, vjollcë, kafe dhe i zi, me vija mbi rrip ndërmjet tyre; fëmijët kanë rripat e tyre me ngjyra. Për gradimet vendos trajneri, dhe çdo rrip zakonisht kërkon vite.
  • Të rriturve të çdo përmase dhe trupi: teknika vlen më shumë se forca.
  • Atyre që duan një art marcial pa grushta e shqelma.
  • Fëmijëve dhe adoleshentëve: seancat për fëmijë mësojnë kontroll dhe vetëbesim pa goditje.
  • Kujtdo që interesohet për vetëmbrojtje ose për MMA, ku lufta në tokë është thelbësore. Për versionin no-gi, shihni Grappling.
  • Nuk është zgjedhja më e mirë për këdo me probleme në qafë, shpinë, gjunjë ose shpatulla, sepse kyçjet dhe mbytjet ngarkojnë nyjet dhe qafën — pyesni mjekun, tregojini trajnerit dhe trokitni herët.