Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τζούντο

Το τζούντο είναι ιαπωνική πολεμική τέχνη και ολυμπιακό άθλημα στο οποίο ρίχνετε τον αντίπαλο στο τατάμι και τον ελέγχετε στο έδαφος με ακινητοποιήσεις — και, για τους μεγαλύτερους σε ηλικία αθλητές, με πνιγμούς και κλειδώματα χεριού. Το δημιούργησε ο Τζιγκόρο Κάνο στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα· το όνομα σημαίνει ο ήπιος δρόμος: χρησιμοποιείτε τη δύναμη και την ισορροπία του παρτενέρ σας εναντίον του. Προπονείστε ξυπόλητοι στο τατάμι, με ένα βαρύ βαμβακερό σακάκι και παντελόνι που λέγονται judogi.

  • Ισορροπία, συντονισμός και συγχρονισμός: οι ρίψεις πετυχαίνουν όταν σπάτε την ισορροπία του παρτενέρ σας, όχι μόνο με δύναμη.
  • Δύναμη και αντοχή σε όλο το σώμα, ιδίως στο κράτημα, στα πόδια και στην πλάτη.
  • Να μάθετε να πέφτετε με ασφάλεια — μια δεξιότητα χρήσιμη για όλη τη ζωή.
  • Πειθαρχία και σεβασμός, με ένα σαφές σύστημα βαθμών.
  • Τα βασικά της αυτοάμυνας και αυτοπεποίθηση.
  • Ένα judogi: χοντρό σακάκι, παντελόνι και ζώνη. Το λευκό είναι το βασικό· στους αγώνες χρησιμοποιείται και μπλε. Πολλοί σύλλογοι δανείζουν ένα, ή αφήνουν τους αρχάριους να ξεκινήσουν με αθλητικά ρούχα χωρίς φερμουάρ ή κουμπιά.
  • Προπονείστε ξυπόλητοι· φέρτε σαγιονάρες για να περπατάτε έξω από το τατάμι.
  • Κοντά νύχια, χωρίς κοσμήματα, και τα μακριά μαλλιά δεμένα.
  • Τα στρώματα (tatami) υπάρχουν στον σύλλογο.
  • 60–90 λεπτά. Ξεκινά και τελειώνει με υπόκλιση, και πολλοί όροι είναι στα ιαπωνικά.
  • Ζέσταμα και μετά πτώσεις (ukemi): πώς να πέφτετε με ασφάλεια προς τα πίσω, στο πλάι και προς τα εμπρός. Οι αρχάριοι αφιερώνουν πολύ χρόνο σε αυτές.
  • Ρίψεις (nage-waza): επαναλαμβανόμενες είσοδοι χωρίς ολοκλήρωση της ρίψης (uchi-komi), και μετά ρίψεις πάνω στον παρτενέρ.
  • Πάλη στο έδαφος (ne-waza): ακινητοποιήσεις, γυρίσματα και διαφυγές· οι πνιγμοί και τα κλειδώματα χεριού έρχονται μόνο για τους μεγαλύτερους σε ηλικία αθλητές.
  • Ελεύθερη εξάσκηση (randori), όρθια και στο έδαφος, με ρυθμό που ταιριάζει και στους δύο.
  • Οι ζώνες ξεκινούν από τη λευκή, περνούν από τους χρωματιστούς βαθμούς (kyu) και φτάνουν στη μαύρη ζώνη (dan)· τα χρώματα διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Ανεβαίνετε βαθμό σε εξετάσεις.
  • Σε παιδιά: το τζούντο είναι κλασικό πρώτο άθλημα, και το να μάθουν να πέφτουν είναι πολύτιμο. Πολλοί σύλλογοι δέχονται παιδιά από μικρή ηλικία.
  • Σε ενήλικες που θέλουν ένα άθλημα με σαφή τεχνική πορεία και δυνατή κοινότητα.
  • Σε ανθρώπους κάθε μεγέθους: μετράει η τεχνική, και στους αγώνες αντιμετωπίζετε αθλητές του ίδιου βάρους με εσάς.
  • Σε όποιον ενδιαφέρεται για αυτοάμυνα χωρίς χτυπήματα — δείτε επίσης το Σάμπο και το Βραζιλιάνικο jiu-jitsu.
  • Ταιριάζει λιγότερο σε όποιον έχει προβλήματα στην πλάτη, στον αυχένα, στους ώμους ή στα γόνατα, αφού οι ρίψεις και οι πτώσεις είναι μέρος κάθε προπόνησης — ρωτήστε τον γιατρό σας και ενημερώστε τον προπονητή.