Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ουκρανικός παραδοσιακός χορός

Ο ουκρανικός παραδοσιακός χορός είναι η χορευτική παράδοση των περιοχών της Ουκρανίας, που από παλιά χορευόταν σε γάμους, γιορτές και βραδιές στα χωριά. Στα στούντιο διδάσκεται συνήθως ως σκηνικός παραδοσιακός χορός: παραδοσιακά βήματα και σχήματα διασκευασμένα για τη σκηνή, με προπόνηση στην μπάρα, όπως στο μπαλέτο. Οι πιο γνωστοί χοροί είναι το χοπάκ, με τα άλματα και τις στροφές του, και η γρήγορη κολομίικα από τη δυτική Ουκρανία.

  • Γνωριμία με μια ζωντανή παράδοση: κάθε περιοχή — τα Καρπάθια, η Μπουκοβίνα, η Ποντίλια, η περιοχή της Πολτάβας, η Πολίσια και άλλες — έχει τον δικό της ρυθμό, τα δικά της βήματα, τη μουσική της και τον τρόπο της να πιάνονται τα χέρια.
  • Δυνατά πόδια, αντοχή και όρθια στάση.
  • Συντονισμός, ρυθμός και ακριβής δουλειά των ποδιών, με χτυπήματα και δουλειά με τη φτέρνα.
  • Χορός μαζί με άλλους: μεγάλο μέρος του χορεύεται σε γραμμές, κύκλους και ζευγάρια, όπου η ομάδα κινείται σαν ένα σώμα.
  • Η σκηνή: πολλά στούντιο έχουν ομάδα που εμφανίζεται σε συναυλίες και φεστιβάλ.
  • Εφαρμοστά ρούχα. Για τις γυναίκες, μια μακριά, φαρδιά φούστα πρόβας — η δουλειά με τη φούστα είναι μέρος του χορού.
  • Παπούτσια character (χορευτικά παπούτσια με σταθερό, χαμηλό τακούνι και λουράκι) ή μαλακές μπότες για τους άνδρες. Για τα πρώτα μαθήματα συνήθως αρκούν επίπεδα παπούτσια με λεία σόλα· ρωτήστε το στούντιο.
  • Οι στολές — κεντημένα πουκάμισα και τοπικές φορεσιές — είναι για τις παραστάσεις, και τα στούντιο με σκηνική ομάδα συνήθως τις φροντίζουν.
  • Νερό και μια μικρή πετσέτα.
  • 60–90 λεπτά. Παιδιά και ενήλικες προπονούνται σε χωριστές ομάδες, συνήθως ανά επίπεδο.
  • Ξεκινά στην μπάρα με παραδοσιακές πινελιές: λυγίσματα των γονάτων, δουλειά φτέρνας και μύτης, χτυπήματα και αιωρήσεις του ποδιού.
  • Στο κέντρο: στάση σώματος, οι θέσεις των μπράτσων και των χεριών, και τα βασικά βήματα — τρεχαλητά και βήματα μετακίνησης, χτυπήματα, στροφές.
  • Τα άλματα και τα πρισιάντκι (βαθιά καθίσματα με λακτίσματα, που συνήθως τα χορεύουν οι άνδρες) έρχονται καθώς η ομάδα δυναμώνει.
  • Έπειτα ένας τοπικός χορός ή ένα κομμάτι μιας χορογραφίας, σε γραμμές, κύκλους ή ζευγάρια, και διατάσεις στο τέλος.
  • Ένα πρώτο μάθημα καλύπτει τη στάση, τα χέρια και μερικά βασικά βήματα· κανείς δεν χορεύει χοπάκ από την πρώτη μέρα.
  • Σε παιδιά και ενήλικες, ακόμη και σε εντελώς αρχάριους — τα βήματα χτίζονται σιγά σιγά.
  • Σε Ουκρανούς, στην πατρίδα και στο εξωτερικό, που θέλουν να μείνουν κοντά στον πολιτισμό τους, και σε όποιον είναι περίεργος να τον γνωρίσει.
  • Σε όσους αγαπούν τη σταθερή χορογραφία, την ομαδική δουλειά και τις εμφανίσεις.
  • Σε χορευτές άλλων στιλ που θέλουν πιο δυνατά πόδια, πιο καθαρή δουλειά ποδιών και σκηνική παρουσία.
  • Ταιριάζει λιγότερο σε όποιον προτιμά τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό. Τα άλματα, τα χτυπήματα και τα καθίσματα επιβαρύνουν τα γόνατα, τους αστραγάλους και τη μέση· αν έχετε προβλήματα εκεί, ρωτήστε γιατρό και ενημερώστε τον δάσκαλο.